لولههای PVC (پلیوینیل کلراید) یکی از پرکاربردترین انواع لولههای پلیمری در صنایع ساختمانی، آبرسانی و فاضلاب هستند. با این حال، استفاده از آنها برای انتقال سیالات داغ توصیه نمیشود. به گفته متخصصان از جمله کارشناسان شرکت پلیمر پارس، محدودیت حرارتی PVC یکی از مهمترین عوامل در انتخاب صحیح این محصول است.
دلایل فنی عدم توصیه استفاده از PVC برای سیالات داغ
1-کاهش استحکام مکانیکی در دمای بالا
با افزایش دما، ساختار مولکولی PVC نرمتر شده و مقاومت کششی و فشاری آن کاهش مییابد. این موضوع میتواند منجر به تغییر شکل یا حتی ترکخوردگی لوله شود.
2-افزایش خزش (Creep)
در دماهای بالا و تحت فشار، PVC دچار خزش میشود؛ یعنی به مرور زمان تغییر شکل دائمی پیدا میکند.
3-کاهش تحمل فشار کاری
هرچه دما افزایش یابد، فشار قابل تحمل لوله کاهش مییابد. بنابراین در سیستمهای انتقال آب گرم، خطر نشتی یا ترکیدن لوله بیشتر میشود.
4-تغییر خواص شیمیایی
دمای بالا میتواند باعث تسریع فرآیند تخریب حرارتی و کاهش عمر مفید لوله شود.
حد بالای دمای کاری PVC چقدر است؟
حداکثر دمای کاری مداوم برای PVC سخت (uPVC) معمولاً 60 درجه سانتیگراد (140 درجه فارنهایت) است.
در برخی منابع، دمای 70 درجه سانتیگراد بهصورت کوتاهمدت قابل قبول دانسته میشود، اما برای کارکرد دائمی توصیه نمیشود.
در صورتی که انتقال سیالات با دمای بالاتر مورد نیاز باشد، معمولاً از CPVC استفاده میشود که میتواند تا حدود 90 درجه سانتیگراد را تحمل کند.
جمعبندی
استفاده از PVC برای انتقال سیالات داغ به دلیل کاهش مقاومت مکانیکی، افزایش خزش و کاهش تحمل فشار توصیه نمیشود. انتخاب صحیح نوع لوله بر اساس دمای کاری، نقش مهمی در افزایش ایمنی و طول عمر سیستم لولهکشی دارد.